Araştırmanın diğer bölümleri:
1. Bölüm 1
2. Bölüm 2
Çiçekteki zarar şekli
Tomurcukların çatladıkları dönemde içeriye giren akarlar, çiçeklenmenin ilk dönemlerinde çiçek organlarının herhangi bir yerinde toplanmayarak etrafa dağılmış, ancak petal yaprakların bazı yerlerinde küçük pas lekeleri oluşturduğu gözlenmiştir. Bu dönemde, kısa süre içerisinde populasyon petal yaprakların açılmasıyla birlikte oluşan alana yayılmış, daha sonra da petal yaprakla ovaryumun birbirine değdiği yerlere doğru toplandıkları görülmüştür. Yaklaşık bir hafta süren çiçeklenme dönemi boyunca akar bireyleri sepal yaprak ve ovaryum kırışıkları arasına giderek buralarda beslenmelerine devam etmiş, ancak bu evrede görülebilir bir zarar belirtisi oluşturmadıkları gözlenmiştir. Hatzinikolis (1971 & 1981), A. oleae’nin yaptığı zarar sonucunda çiçeklerin kuruyup döküldüğünü, yoğun populasyonlarda çiçek ve genç meyve zararından dolayı ağaçları meyvesiz bırakabileceklerini; Lindquist et al., (1996), zararlıların prematüre çiçek dökümü, meyve oluşumunda azalma, küçük meyvelerin dökülmesi şeklinde zararlara neden olduğunu; Castagnoli & Souliotis (1982), İtalya’da A. olearius’un yapraktan çiçeklere göç ederek meyve bağlama oranını etkilediğini, çiçeklenme döneminde 20-25 akar/somak yoğunluğunda bulunduğunu belirtmişlerdir. Araştırmamızda, populasyonun düşük olduğu, akarların beslenmesi sonucu çiçeklerde dikkate değer bir zararlanmanın oluşmadığı gözlenmiştir.
Meyvedeki zarar şekli
Akarların meyve sepal yaprağının meyve ile birleştiği yerde veya sepal yaprak altına girip sap çukurunun etrafında beslendikleri gözlenmiştir. Meyve sap çukurunda beslenenler yoğun populasyon oluşturmuşlardır. 2002 yılında mayıs ayının ikinci haftasında meyve sepali altında ve petal yaprak ile ovaryumun birbirine değdiği yerlerde akarlar gözlenmiştir. 19 Mayıs 2002 tarihinde alınan meyve örneklerinde birkaç akar görülürken, 26 Mayıs 2002 tarihinde meyvelerde sepal yaprak altında 1-4 adet topluluğun her birinde 80-100 ergin tespit edilmiştir. Zararlıların toplu halde meyve sap çukurunda beslenmeleri sonucu önce hafif bir çukurlaşmayla birlikte rengin koyu yeşile döndüğü, aynı zamanda beyaz ince ipliksi uzantıların oluştuğu ve bu uzantılardan dolayı akarların toplandıkları yerin beyazımsı bir renk aldığı görülmüştür (Şekil 3). Meyvenin ilk oluşmaya başladığı ve sepal yaprağın meyvenin yaklaşık % 50’lik bir yüzeyini kapladığı dönemde eriophyid akarlar (sepal yaprak altındaki meyve sap çukurunda bulunan) sap çukurunda da beslenmiştir. Meyvelerin irileşmeye başlamasıyla birlikte akarlar sepal yaprakların dışındaki alanlarda beslenirken esas zararlanma da bu dönemde görülmeye başlamıştır. Meyve büyümesiyle birlikte beslenme yerlerinde kanallar, çukurlar, meyve ortasında içe doğru büzülmeler gibi anormal şekillenmeler oluşmuş ve daha sonra da uyuz benzeri kahverengi lekeler belirmeye başlamıştır. Bu lekeler zamanla çatlayarak parçalı bir görünüm almıştır (Şekil 4). Bu lekelerin arasında ve çevresinde beyazımtırak gümüşi renkte alanlar belirmiştir. Çoğunlukla meyve sap çukuru ve çevresinde oluşan şekil bozukluklarının, bazı meyvelerde meyve ortasına kadar yayıldığı tespit edilmiştir.
